Is Coffee Rush de hype waard? Een nadere blik op de Overcooked-vergelijking

Geweldige productiewaarde

Onmiskenbaar is dat het grootste verkoopargument van Coffee Rush. Het wordt geleverd met 12 kleine acryl kopjes (3 voor elke speler) en een heleboel kleine, realistische ingrediënten die overeenkomen met die op de bestelkaarten en op het ingrediëntenbord. Wat de meeste spellen zouden verkopen als afzonderlijke deluxe grondstoffenpakketten, is hier onderdeel van het kernspel.

Nu… is het nodig?

Sommigen zullen beweren dat het allemaal opsmuk is. Echter, naast er geweldig uitzien op tafel, voegen deze componenten een fysieke beperking toe die perfect een aantal uitdagingen nabootst waarmee een barista te maken krijgt. En het maakt een verschil in de gameplay.

Op een bepaald punt in het spel zul je waarschijnlijk 10-12 bestellingen voor je hebben, evenals vaardigheden die je in staat stellen om meer ingrediënten tegelijkertijd op te pakken. Maar je hebt nog steeds maar 3 kopjes om mee te werken tegelijkertijd. En zodra een ingrediënt in een kopje is gedaan, kun je het er niet meer uithalen en ergens anders plaatsen – dat zou je toch ook niet doen met een echte bestelling van een klant? Als je een fout maakt, kun je ofwel de hele inhoud van het kopje weggooien of kijken of ze kunnen worden gebruikt om een andere bestelling te vervullen.

Deze productiewending verhoogt en vult de verder eenvoudige kernmechanismen aan, namelijk: een rasterbeweging om ingrediënten op te pakken, gemengd met contracten in de vorm van bestellingen en een snufje engine-building in de vorm van upgrades. Wat ons brengt bij ons tweede onderwerp.

Overdreven eenvoudige mechanismen

Is dit spel eenvoudig, of is het te eenvoudig?

Ik denk dat je kunt zeggen dat het ervan afhangt. We hebben allemaal verschillende smaken en kennisniveaus van spellen.

Dit is puur een beginnersvriendelijk spel, en daar is niets mis mee. Het is bedoeld om nieuwkomers te laten spelen, zelfs als ze niet bekend zijn met veel moderne bordspellen. Zo werkt het:

• Jouw spelersbord is verdeeld in 4 counters, en je begint het spel met bestelkaarten op counters 1 en 2;
• In jouw beurt mag je jouw pion 3 keer verplaatsen op het ingrediëntenbord, elke keer naar een aangrenzende ruimte;
• Bij elke zet pak je het ingrediënt op dat overeenkomt met de ruimte die je zojuist bent binnengegaan;
• Na het oppakken van alle ingrediënten, moet je ervoor kiezen om ze in kopjes te schenken of weg te gooien (je kiest dit voor elk individueel ingrediënt);
• Zodra alle ingrediënten zijn ingeschonken of weggegooid, controleer je of een van je kopjes precies overeenkomt met de inhoud van een van je bestellingen om die bestelling te vervullen;
• De volgende 2 spelers met de klok mee trekken beide een kaart voor elke bestelling die je hebt vervuld, en plaatsen deze op counter 1 van hun spelersbord;
• Om je beurt te beëindigen, schuif je al je kaarten naar de volgende counters.

Er zijn enkele extra details die je helpen om meer ingrediënten tegelijk op te pakken, zoals upgrades en Rush-tokens, maar dit vat het vrijwel samen. Ervaren gamers die wat meer complexiteit willen, vinden het spel misschien te weinig bieden – en voor hen is dat misschien zo – of ze zien dit als hun lichte, mooie, puzzelachtige favoriet. Het is allemaal een kwestie van smaak.

Voelt als Overcooked

Dat, beste lezer, is de enige van deze beweringen waar ik het van harte mee oneens ben. En dat wil niet zeggen dat de een niet de moeite waard is om met de ander te vergelijken, want ik houd persoonlijk van beide. De ervaring is echter om een paar belangrijke redenen volledig anders.

Ter context, Overcooked is een videospelserie van coöperatieve, real-time kookspellen. Om elk level te verslaan, heb je enige behendigheid nodig, teamwork, en race je tegen de klok om ingrediënten op te pakken, bestellingen te bereiden en te bezorgen. Er zijn geen beurten. Iedereen speelt tegelijkertijd, terwijl de klok loopt. Angst komt voort uit het niet snel genoeg zijn om bestellingen te voltooien, uit miscommunicatie binnen het team, of uit het verknoeien en bezorgen van een verkeerde bestelling.

Coffee Rush brengt ook enige angst met zich mee, maar die komt vooral voort uit de wetenschap dat je niet alle bestellingen zult kunnen leveren. Het is veel minder chaotisch en veel meer... wiskundig, om eerlijk te zijn. Je telt constant je verliezen en plant je zetten 2 of 3 beurten vooruit, zodat je precies weet hoeveel bestellingen je kunt vervullen en welke je moet opgeven.

We kunnen in de toekomst een hele post besteden aan alle chaotische coöperatieve spellen die een beetje aan Overcooked doen denken, mocht dat iets zijn waarin je geïnteresseerd bent. Maar dit is niet zo'n spel.