Wingspan, Wyrmspan of Finspan: Waar te beginnen?

In 2019 werd Elizabeth Hargrave snel een van 's werelds meest vooraanstaande spelontwerpers met de release van Wingspan, een elegant engine-bouwspel geïnspireerd op haar interesse in vogels kijken. Het populaire spel spreekt zowel beginners als experts aan en combineert strategische gameplay met een boeiend thema en prachtige kunst.

In de beginjaren van moderne bordspellen zoals wij die kennen, zochten spelers niet naar dit soort strategische spellen vanwege de prachtige kunst – hoewel er toen al geweldige artiesten bij betrokken waren. Als je al lang genoeg in deze wereld meedraait, herinner je je misschien de scheiding tussen gamers in Europese stijl (strategie) en Amerikaanse stijl (geluk en onderdompeling). Maar Wingspan werd een van de pijlers van een nieuw tijdperk. Een voorbeeld van wat we kunnen doen met elementen uit beide werelden, op een moment dat we er klaar voor waren om het te omarmen.

Het werkte zo goed dat het spel een serie werd, nu met verschillende regionale uitbreidingen, een digitale versie en twee spin-offs – één met draken en één met vissen. Elke nieuwe release wordt met hoge verwachtingen ontvangen, want dit is een geval van terechte lof.

Maar voor degenen die nieuw zijn in de serie, is het des te meer reden om zich af te vragen: waar te beginnen, waar gaat het allemaal over, en welke is de beste? Wingspan, Wyrmspan, of Finspan?

Het antwoord is, zoals altijd, dat het afhangt van je smaak en stijl. Maar hopelijk helpt dit je een beter geïnformeerde beslissing te nemen.

Wingspan

Laten we bij het begin beginnen.

Wingspan, ontworpen door Elizabeth Hargrave en voor het eerst uitgegeven door Stonemaier Games in 2019, is een spel waarin je vogelkaarten verzamelt en ze op je speelbord plaatst om punten te verdienen en je acties sterker te maken. Vogelkaarten vertegenwoordigen echte soorten en zijn prachtig geïllustreerd door de Colombiaanse kunstenaars Ana María Martínez en Natalia Rojas, terwijl de spelborden zijn ontworpen door de geweldige Beth Sobel. Er zijn drie hoofdacties die je kunt ondernemen, vertegenwoordigd door habitats: voedsel verzamelen om vogels aan te trekken (bos), eieren leggen om meer vogels te spelen (graslanden) en nieuwe kaarten trekken (moerassen).

Elke vogel die op je bord wordt gespeeld, ontgrendelt een krachtiger niveau van de actie van die habitat, simpelweg door er te zijn. Maar daarnaast hebben de meeste ook hun eigen krachten. Sommige worden geactiveerd wanneer ze worden gespeeld, terwijl andere aan het einde van elke ronde in werking treden, andere worden geactiveerd door acties van tegenstanders, en nog verschillende andere worden geactiveerd wanneer hun habitat wordt geactiveerd. Deze maken je bord nog sterker.

Gameplaydetails zoals habitats, voedsel en nesttypen zijn allemaal geïnspireerd op de werkelijke kenmerken van elke vogel. En om het nog beter bij het thema te laten passen, zijn de krachten geïnspireerd op hun gedrag. Trekvogels kunnen bijvoorbeeld van de ene habitat naar de andere bewegen. Roofdieren jagen op kleinere vogels of voedsel, met een helpende hand van het geluk. Vogels die zwermen vormen, stapelen andere vogelkaarten onder zich om meer punten te verzamelen. Elke uitbreiding introduceert nieuwe vogels die inheems zijn in een specifiek continent, wat soms ook nieuwe mechanismen betekent.

En tot slot, een aspect van Wingspan dat alles prachtig met elkaar verbindt, is de productie. De houten dobbelstenen worden gegooid in een meegeleverde dobbelsteentoren, genoemd naar (en visueel geïnspireerd op) een vogelvoederhuisje. Houten eieren zijn verkrijgbaar in verschillende kleuren die elk bord nog unieker maken. En de elegantie van het achterlaten van een actiemarkering elke ronde door deze op het overeenkomstige einde-van-ronde-doel te plaatsen? Simpelweg ongeëvenaard.

Wyrmspan

Wyrmspan, ontworpen door Connie Vogelmann (Apiary), geïllustreerd door Clémentine Campardou, en ontwikkeld in samenwerking met Hargrave, is een draken-thema spin-off bedoeld voor spelers die op zoek zijn naar een complexere ervaring. Voedsel is schaars, acties zijn nu een variabele bron, eieren zijn minder een score-element en meer een bron, je moet habitats uitgraven voordat je draken daar speelt, en een nieuw Gildebord kan een uitstekende bron van punten zijn. Maar hé, gelijkspel is deze keer vriendelijk.

Habitats in dit spel worden grotten genoemd, en het activeren ervan (een actie die nu "verkennen" wordt genoemd) kost meer middelen als je het meer dan eens in dezelfde ronde doet. Voedsel is moeilijker te verkrijgen, maar om eerlijk te zijn, je zult er ook minder van gebruiken. Er is veel meer te doen.

In plaats van dezelfde componenten te gebruiken om acties te tellen en einddoelen van de ronde te scoren, kiest Wyrmspan voor een andere aanpak. Kubussen worden op centrale borden geplaatst voor einddoelen van de ronde en Gilde-bonussen, en acties worden nu gemeten met metalen drakenmunten – dit geeft het spel de vrijheid om munten als bron te gebruiken, waardoor ze elders kunnen worden verdiend en gebruikt om te betalen voor krachtigere acties en draken.

De engine-building zelf, die de kern van Wingspan vormt, speelt hier een minder centrale rol. Sommige draken versterken wel nog steeds je bord, maar andere geven je middelen zoals voedsel, kaarten, eieren, munten of Gilde-punten wanneer ze worden gespeeld. Je kunt zelfs verschillende draken vinden met eindspelscoredoelen, waardoor je persoonlijke scoredoelen flexibeler zijn dan de bonuskaarten. Ondanks dat het in het begin intimiderend kan zijn, is het radicale verschil duidelijk aan de laatste ronde, waarin je veel meer kunt doen dan eieren leggen ad infinitum.

Finspan

En tot slot, Finspan is het jongere broertje, ontworpen door David Gordon (LEGO Monkey Palace) en Michael O’Connell, geïllustreerd door Ana María Martínez, Catalina Martínez en Mesa Schumacher, en ook ontwikkeld in samenwerking met Hargrave. Dit spel wordt vaak beschouwd als het gemakkelijkste in deze familie van spellen. Het idee is nu dat je duikers bent die de diversiteit van soorten in de ondiepe of diepe zeeën leren kennen.

Ik begin met te zeggen dat ik persoonlijk geen fan ben van de indeling en grootte van het bord. Ik begrijp wat ze probeerden te doen, en esthetisch is het prunning, maar het neemt gewoonweg te veel ruimte in beslag, vooral wanneer de viskaarten op tafel moeten liggen in plaats van in onze handen. Je tafel zal veel kleiner aanvoelen in dit spel dan in Wingspan.

Finspan lijkt inderdaad bedoeld als een eenvoudiger, directer spel, en het grafisch ontwerp doet daar wonderen voor. Minder soorten grondstoffen, minder soorten vissen, allemaal heel gemakkelijk te lezen en te begrijpen. Dat de kaarten als grondstoffen dienen, opent ook veel mogelijkheden, vooral vanwege de nieuwe dynamiek van de "voedselketen", die je toestaat (en soms vereist) om sommige viskaarten bovenop andere te spelen.

Net als in Wyrmspan staat de engine-building zelf minder centraal, en alle persoonlijke scoredoelen staan op je bord, afhankelijk van de vissen die je kiest te spelen. Alleen is er deze keer geen Gilde om je aandacht te verdelen, en de doelen aan het einde van de ronde zijn meestal grondstoffen die je toch al zou moeten verzamelen om vooruit te komen. Het kan in het begin verwarrend aanvoelen, maar in dit spel voel je je makkelijker beloond.

Ze allemaal tegelijk spelen

Onlangs kwamen mijn vrienden en ik samen voor "Span Day". Het doel was om ten minste één wedstrijd van Wingspan, Wyrmspan en Finspan te spelen, allemaal op dezelfde dag, in volgorde van release, en onze gedachten over de ervaring te delen. En de ervaring van het spelen van elk spel was verrassend anders, en dat zeg ik als iemand die ze allemaal al eerder had gespeeld.

Ik moet zeggen, als je hetzelfde idee had als wij, raad ik ten zeerste aan om ook de volgorde van release te volgen. Hier is waarom.

Beide spin-offs zijn natuurlijk voortgekomen uit Wingspan. Dat is de basis. Van daaruit heb je veel minder te leren en opnieuw te leren in de volgende wedstrijden, dus het is logisch vanuit het oogpunt van cognitieve belasting.

Complexiteit zelf speelt ook een rol in de ervaring. Wyrmspan is aanzienlijk complexer, maar Wingspan eerst spelen werkt als een soort warming-up. En ja, Finspan is objectief eenvoudiger, maar een van de redenen waarom we dat denken, is omdat we Wingspan in de eerste plaats zo goed kennen. Als we het als laatste bewaren, krijgen we wat rust van alle hersencellen die we in de laatste fase van Wyrmspan hebben gefrituurd. Het is bijna een gezellig spel op dit punt.

Wat betreft favorieten... nogmaals, het hangt af van je smaak en stijl. Als ik er één moet kiezen, ligt mijn hart nog steeds bij de OG, omdat ik vind dat Wingspan een elegantie heeft die de twee spin-offs nooit kunnen evenaren. Maar moeten ze dat echt? Uiteindelijk is het hebben van de drie spellen in de wereld de echte overwinning.

Korte vergelijking

Als je helemaal nieuw bent in de serie, is Wingspan nog steeds het beste startpunt voor de meeste spelers. Wyrmspan is de beste keuze voor degenen die meer complexiteit willen, terwijl Finspan het meest aantrekkelijk kan zijn voor spelers die op zoek zijn naar een lichtere en toegankelijkere introductie.

Veelgestelde vragen

Met welk spel moeten de meeste spelers beginnen: Wingspan, Wyrmspan of Finspan?
Voor de meeste spelers is Wingspan nog steeds het beste startpunt, omdat het de basis van de serie vormt en elegantie met toegankelijkheid combineert.

Is Wyrmspan complexer dan Wingspan?
Ja. Wyrmspan is ontworpen voor spelers die op zoek zijn naar een complexere ervaring, met meer systemen en resource management om rekening mee te houden.

Is Finspan het gemakkelijkste spel in de serie?
Finspan wordt vaak beschouwd als het gemakkelijkste en meest rechttoe rechtaan van de drie, met minder soorten grondstoffen en een eenvoudiger grafisch ontwerp.

In welke volgorde moet je Wingspan, Wyrmspan en Finspan spelen?
Als je van plan bent ze alle drie te spelen, werkt de volgorde van release – Wingspan, dan Wyrmspan, dan Finspan – bijzonder goed.