Speakeasy bordspelrecensie: Vital Lacerda's nieuwe 'heavy euro' maakt indruk

Introductie

Voor degenen onder jullie die niet bekend zijn met Lacerda's werk, laat me het podium opzetten. Vital staat bekend om het ontwerpen van zeer ingewikkelde, onderling verbonden Euros die diepgaande strategische planning combineren met sterke thematische integratie. Zijn spellen bevatten vaak elegante maar veeleisende systemen waarbij elke actie trapsgewijze gevolgen heeft, en efficiëntie, vooruitziende blik en herhaalde spellen belonen.

Ze zijn zwaar, ze zijn complex, en het zijn enkele van mijn favoriete ontwerpen om te spelen.

Dus, wat IS Speakeasy precies?

In Speakeasy kruip je in de huid van een maffiabaas uit de Prohibition-tijd in het Manhattan van de jaren 1920, die strijdt om dominantie via speakeasies, nachtclubs en casino's tegen rivaliserende spelersfamilies; zich beschermt tegen toenemende politiedruk; en buurten verdedigt tegen overnames door niet-spelende gangsters. Je beheert en upgradet trajecten om je smokkelonderneming effectiever te maken, zet synergieën in met plaatsen voor werkerplaatsing en actiekaarten, vergaart roem, positioneert je imperium voor territoriale controle en incasseert geld van je illegale activiteiten, met als doel het meeste geld te verzamelen tegen het einde van het spel.

Nu dat uit de weg is, terug naar mijn levering...

Als een kind op kerstochtend pakte ik de doos op en rende naar binnen, gretig de verpakking openscheurend, en onthulde een speldoos die groter was dan de standaard EGG-doos, wat alleen maar betekende dat er meer kartonnen pracht binnenin wachtte.

Twee dingen vielen me op na het openen van de (erg zware) doos, het uitprikken van de onderdelen en het terugpakken in de insert met behulp van de handige gids (uitgevers let op):

1. Dit is een van de beste en meest functionele inserts die een Lacerda-titel in lange tijd heeft vergezeld.
2. Heilige rook, dat is VEEL hout en karton. (hierover later meer)

In de twee weken sinds de aankomst heb ik twee keer gespeeld, beide 3p-spellen, met twee verschillende tegenstanders in elk spel, dus ik heb het gevoel dat ik genoeg spelervaring heb om algemene gedachten en indrukken te geven.

Het thema

Allereerst: het thema van dit spel is fantastisch! Waar veel zware spellen in de val trappen van mini-loops en mechanismen omwille van zichzelf, voelt het bij Speakeasy alsof elke actie ten dienste staat van het opbouwen van je smokkelimperium.

Het spel wordt niet bevolkt door werknemers of pionnen: je hebt Capo's, familieleden en boeven die omgaan met politie en gangsters. Je vestigt je in omstreden buurten met speakeasies, nachtclubs en casino's en houdt de dokken in de gaten voor rumsmokkelaars die je, tegen een prijs, snel drank kunnen bezorgen, of een sappig doelwit kunnen zijn, rijp om te plukken. Elk heeft zijn unieke plaats en rol binnen de gameplay en opvallend is dat we aan het einde van onze spellen nog steeds naar deze stukken en onderdelen verwijzen met hun eigenlijke spelnamen, in plaats van de gebruikelijke geabstraheerde "stuk, werknemer, pion, ding," enz. Voor mij is dat een manier om te weten dat het thema echt goed blijft hangen.

Ten slotte maakt Speakeasy gebruik van het raamwerk van de commissie van Lucky Luciano om direct spelersconflict te vermijden. Je concurreert met andere spelers om de meest winstgevende in de commissie te zijn, maar je vecht niet actief tegen elkaar, waardoor de focus uitsluitend ligt op het uitvoeren van de spellus en het maximale uit je beperkte acties te halen.

Het spel leren

Het aanvankelijke uitleggen kan ontmoedigend zijn, waarschijnlijk een onderneming van 30-45 minuten, maar het slimme grafische ontwerp en de iconografie van Ian O’Toole bieden een intuïtief kader dat spelers helpt meer tijd te besteden aan het nadenken over de puzzel van het spel in plaats van te zoeken in een regelboek om te onthouden wat een verwarrend icoon eigenlijk betekent. O’Toole's vermogen om snel effectieve instructiemiddelen in zijn grafische ontwerp te creëren, maakt elke keer dat ik een van zijn ontwerpen speel indruk op me.

Elk van de 19 plaatsen voor worker placement biedt een verschillende combinatie van kernacties, uniek voor een locatie, en andere aanvullende acties, die vanaf meerdere locaties kunnen worden verkregen. Hoewel het grote aantal beschikbare plaatsen en acties je zou kunnen doen denken dat het spel zou kunnen verzanden in een puinhoop van een sandbox, geeft de strakke kernlus van gebouwen bouwen - drank produceren - drank leveren - drank verkopen spelers een kompas om hen te leiden, terwijl de uitgebreide keuzes om de stappen te voltooien spelers in staat stellen hun eigen weg naar de overwinning te plannen.

Een van mijn favoriete toevoegingen in de meeste, zo niet alle, Lacerda-titels is de "hoe te" tips-pagina. In Speakeasy bevindt deze zich in het hoofdregelboek, en het geeft eenvoudige antwoorden op vragen als "hoe verdien je geld", "hoe vergaar je roem", en biedt enkele tips die spelers niet mogen negeren, anders eindig je net als ik en wordt je distilleerderij nog voor de helft van het spel vernietigd!

Gameplay

Ok, we hebben het gehad over hoe het spel abstract werkt, dus laten we even de details bespreken.

Spelers zullen 11 acties uitvoeren gedurende 4 tijdperken. In elke spelersbeurt heb je de mogelijkheid om een "helper" kaart te spelen, een Capo te plaatsen op een van de eerder genoemde 19 worker placement plekken, de acties uit te voeren die door de locatie en de specifieke plek op de locatie zijn gedefinieerd, en vervolgens een kaart te trekken. Op de typische Lacerda-manier camoufleert de eenvoudige structuur de onderliggende mogelijkheden.

Zoals een boardgamegeek poster opmerkte, scherpzinnig, "Zijn spellen gaan over meer dingen doen per ding dan andere spelers."

Kaarten, stadsfiches en creatief gebruik van actieplekken kunnen beurten aaneenschakelen die meerdere synergetische acties genereren, vooral in het restaurant. Wanneer je Capo op deze locatie plaatsneemt, ben je niet alleen "aan het kletsen" met andere leden van de commissie, je hersenen zijn ook bezig met het kauwen en verwerken van bijna eindeloze mogelijkheden om je volgende slinkse zet te volbrengen.

Tussen elk tijdperk verplaatsen nieuwe gangsters zich naar willekeurig geselecteerde buurten en de politie verhoogt haar aanwezigheid (het spel geeft je een lichte waarschuwing dat deze eraan komen).

Tijd is je vijand, net als in andere spellen met beperkte acties zoals Pipeline (nog een van mijn favorieten). Scores worden gemeten in honderden, maar overwinningen kunnen worden gemeten met slechts een paar dollars.

Toen ik eerder de spellen van Vital beschreef, noemde ik de waarde van het opnieuw spelen van zijn titels. Dit werd direct weerspiegeld in mijn scores tussen mijn eerste en tweede spel - ik verhoogde mijn score met bijna 33% door verschillende manieren te verkennen om elke druppel illegale drank uit mijn distilleerketel te persen.

Een imperfecte edelsteen

Als je het nu nog niet doorhebt, ik heb erg genoten van Speakeasy, maar het is niet zonder gebreken die je moet overwegen voordat je het probeert of koopt.

Tafelruimte

Als je Speakeasy gaat spelen, heb je een tafel nodig, of moet ik zeggen, EEN TAFEL. Ik heb een grote ovale eettafel van bijna 6x4 en Speakeasy wist elke centimeter te benutten. Voortaan zal ik, als we dit spelen, mijn rechthoekige gamingtafel gebruiken, aangezien de extra centimeters die de rechthoekige vorm oplevert een welkome aanvulling zullen zijn op de tafelspreiding (mijn gamingtafel is ook 6x4, vergelijkbaar met deze Kingswood tafel). Als je een gamingtafel gebruikt, pak dan die bekerhouders uit, want je zult geen ruimte hebben op het tafelblad.

Zoals ik al zei bij het uitpakken, zijn er ook VEEL onderdelen, fiches en stukjes. Haal je siliconen muffinbakjes tevoorschijn of, als je zin hebt om iets chiquers te gebruiken, je opbergbakjes, want hoewel de inlay erg goed is, is het essentieel om meerdere voorraden van de extra onderdelen aan weerszijden van de tafel te hebben. Zonder iets om je tafel georganiseerd te houden, zou je kunnen verdrinken onder de stroom van onderdelen.

Dit spel is indicatief voor de trend die spellen volgen om steeds uitgestrekter te worden, en ik denk dat ontwerpers een figuurlijke grens moeten trekken en moeten overwegen terug te keren naar een meer redelijke tafelpresentatie.

De strijd is reëel

Als je geen doorgewinterde gamer bent of op zoek bent naar een luchtig spel voor een doordeweekse avond, dan staat Speakeasy misschien niet op je menu. Verwacht intense beslissingen waarbij alles wat je doet een vlindereffect heeft. Gamers of spelgroepen die gevoelig zijn voor analyse-paralyse zullen moeite hebben om hier een gestaag tempo in te houden. Elk van onze 3p-spellen (met nieuwe spelers) duurde ongeveer 3 uur, zelfs met spelers die gewend zijn aan zware spellen. Ik denk dat een 4p-spel gemakkelijk de 4,5 uur zou hebben overschreden.

Ik denk dat 3p de 'sweet spot' is voor vroege spellen, maar ik zie 4p-spellen wel binnen ongeveer 3 uur eindigen zodra de groep wat meer ervaring heeft.

Mijn conclusie

Voor mij is Speakeasy een schot in de roos. Het spookt al sinds mijn eerste keer spelen in mijn hoofd, en voor mij, de themalievende zware gamer, bevredigt het die crunchy, puzzelige jeuk in mijn hersenen perfect. Tegelijkertijd weet ik dat dit niet voor iedereen een spel is. Hopelijk kunnen mijn gedachten je groep helpen beslissen of Speakeasy een plekje verdient op de plank.